من قال لفظي بالقرآن مخلوق هذا كلام سوء رديء وهو كلام الجهمية

سُئِلَ عَمَّنْ قَالَ: لَفْظِي بِالْقُرْآنِ مَخْلُوقٌ
١٧٠ - سَمِعْتُ أَبِيَ يَقُولُ: «مَنْ قَالَ لَفْظِي بِالْقُرْآنِ مَخْلُوقٌ هَذَا كَلَامُ سُوءٍ رَدِيءٌ وَهُوَ كَلَامُ الْجَهْمِيَّةِ»، قُلْتُ لَهُ: إِنَّ الْكَرَابِيسِيَّ يَقُولُ هَذَا، فَقَالَ: «كَذَبَ - هَتَكَهُ اللَّهُ - الْخَبِيثُ» وَقَالَ: «قَدْ خَلَفَ هَذَا بِشْرًا الْمَرِيسِيَّ» وَكَانَ أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ يَكْرَهُ أَنْ يَتَكَلَّمَ فِي اللَّفْظِ بِشَيْءٍ، أَوْ يُقَالَ: مَخْلُوقٌ أَوْ غَيْرُ مَخْلُوقٍ ".
هیچ شتێک نییە.
گوێم لە باوکم بوو دەیفەرموو: ئەوەی بڵێت لەفزم (لفظ) بە قورئان مەخلوقە، ئەوە وتەیەکی ناشیرین و خراپە، وە ئەمە وتەی جەهمیەکانە. پێم وت: الكرابيسي ئاوا ئەڵێت. وتی: درۆی کردووە، الله ئابڕووی ببات ئەو پیسە. وە وتی: لەمەدا شوێنی بشر المريسي گرتەوە. وە باوکم ڕەحمەتی الله ـی لێ بێت پێی ناخۆش بووە بەشتێک لەبارەی لەفزەوە قسە بکرێت، یان بوترێت: مەخلوقە، یان غير مەخلوقە.
ئەثەری دواتر ئەثەری پێشووتر