من قال شيء من الله عز وجل مخلوق علمه أو كلامه فهو زنديق كافر لا يصلى عليه

سُئِلَ عَمَّنْ قَالَ: لَفْظِي بِالْقُرْآنِ مَخْلُوقٌ
١٦٢ - حَدَّثَنِي ابْنُ شَبُّوَيْهِ، سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ: «مَنْ قَالَ شَيْءٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَخْلُوقٌ عِلْمُهُ أَوْ كَلَامُهُ فَهُوَ زِنْدِيقٌ كَافِرٌ لَا يُصَلَّى عَلَيْهِ، وَلَا يُصَلَّى خَلْفَهُ وَيُجْعَلُ مَالُهُ كَمَالِ الْمُرْتَدِّ وَيُذْهَبُ فِي مَالِ الْمُرْتَدِّ إِلَى مَذْهِبِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَنَّهُ: فِي بَيْتِ الْمَالِ».
هیچ شتێک نییە.
ابن شبويه بۆی باسکردم، گوێم لە باوکم بوو دەیفەرموو: هەرکەسێک بڵێت: شتێک لە الله تعالى ـدا مەخلوقە، زانستەکەی بێت، یان وتەکەی، ئەوە زەندیقە کافرە، نوێژی لەسەر ناکرێت، وە نوێژ لە پشتیەوە ناکرێت، وە ماڵەکەی وەک ماڵی هەڵگەڕاوە (موڕتەد) مامەڵەی لەگەڵدا دەکرێت، وە لە بارەی ماڵی موڕتەدەوە دەڕۆین بۆ لای مەزهەبی ئەهلی مەدینە: کە بخرێتە بيت المال ـەوە.
ئەثەری دواتر ئەثەری پێشووتر